Hylke Tromp

Hylke Tromp

Hylke Tromp (1944) keerde na zijn studie Nederlands en een aantal jaren als leraar om utens in 1978 terug naar zijn oude school, het gymnasium in Sneek. Hij had veel succes als zanger, vioolspeler en tekstdichter van de muziekgroep Wiltsje fan Peazens en als toneelspeler in een aantal iepenloftspullen in Jorwert. Zijn eerste publicatie bestond uit vijfentwintig gedichten, geschreven voor een expositie van de schilder Meinte Walta in 1974. Hij kreeg bekendheid als literair criticus door zijn werk voor Omrop Fryslân, waarvan in 1998 een selectie werd gebundeld in Spikers & Koppen. Later was hij als tweewekelijkse columnist verbonden aan de Leeuwarder Courant, waarvoor hij honderd afleveringen verzorgde. Daarnaast was hij actief als docent bij de cursussen creatief schrijven van Tresoar. Momenteel heeft hij als specialist voor Friese literatuur zitting in het bestuur van Nederlands Literair Productie- en Vertalingenfonds, werkt hij aan een essay over het werk van de verleden jaar overleden Friese auteur Tjitte Piebenga en aan zijn eerste roman, Noah.

Abe de Vries

Abe-de-Vries

Abe de Vries (1965) werd door het overlijden van zijn moeder in 2001 aan het dichten gezet. ‘Mem schrijf ik, niet moeder’ luidt een regel uit een van zijn eerste gedichten. Al snel volgde zijn debuut De weromkommer yn it ûnlân (2002). De Friese dichtkunst leerde hij kennen aan de hand van de eerste editie van de Spiegel. In zijn poëzie legt Abe de Vries rekenschap af van zijn hedendaagse leefwereld, waarin zijn ervaringen als journalist in Centraal-Europa en de Balkan een belangrijke plaats innemen, evenals zijn jeugd: Wijnaldum, het bouwland, de zee, de verloren jeugdliefde. In 2005 ontving hij de Gysbert Japicxpriis voor zijn tweede bundel In waarm wek altyd (‘Een warm wak altijd’). Uit zijn poëzie spreekt, aldus de jury, een aanstekelijk dichterlijke zekerheid. Zijn vierde bundel Fangst fan ‘e demoandolfyn verscheen eind 2008.

Tsead Bruinja

Tsead Bruinja

Tsead Bruinja (1974) debuteerde in 2000 met de Friestalige bundel De wizers yn it read (‘De wijzers in het rood’). In 2008 verscheen een tweetalige bloemlezing uit zijn Friese werk, De geboorte van het zwarte paard.

In het Nederlands verschenen Dat het zo hoorde (2003), Batterij (2004) en Bang voor de bal (2007). Piet Gerbrandy prees in de eerste bundel Bruinja’s meeslepende en eigen stijl en proefde in de derde ‘een dermate kwetsbare tederheid, dat de lezer zich blozend afvraagt of hij zijn blik niet moet afwenden’.

Bruinja treedt geregeld op in binnen- en buitenland. Hij stelde de tweetalige bloemlezing Droom in blauwe regenjas samen (2004, samen met Hein Jaap Hilarides), een bundel met werk van eenentwintig jonge Friese dichters uit de periode na het verschijnen van de eerste editie van de Friese Spiegel. Website www.tseadbruinja.nl.

Arjan Hut

Arjan Hut

Arjan Hut (1976) werd in januari 2005 op Nationale Gedichtendag gekozen tot stadsdichter van Ljouwert/Leeuwarden voor de periode van twee jaar. De jury loofde de effectiviteit van Huts beeldende taal, die de lezer met andere ogen naar vertrouwde plekken in de stad liet kijken. In 2007 verscheen de oogst van twee jaar stadsdichterschap: de tweetalige bundel 0506. Stedsgedichten & klokslach fan Ljouwert. Hut was allesbehalve een ‘stadsomroeper, lintjesknipper of representatierijmer’ geweest; de stad had hem gediend als een middel om zich artistiek te uiten, zoals Harmen Wind stelde in zijn recensie. In de bundel springt een lang gedicht in het oog, ‘Vuurtoren de Oldehou / Firewall m’n smoel’, waarin hij de haat-liefdeverhouding met zijn opdrachtgevers en wat zij in de stad bewerken thematiseert. Tijdens en na zijn stadsdichterschap verzorgde Hut een wekelijkse radiocolumn voor Omrop Fryslân, in 2008 gebundeld als Onferjitlik lok, helder geschreven bijdragen met een relativerende inslag.

Tiny Mulder

Tiny Mulder

Het levensverhaal van Tiny Mulder (1921) werd uit haar mond opgetekend door Geart de Vries en verscheen in 2006 als Foar alles is in tiid. Na de oorlog, waarin ze als koerierster een rol had gespeeld in het verzet, kwam ze als journalist in dienst van het Friesch Dagblad, en bleef dat tot 1986. Ze schreef literaire kritieken, verzorgde een kinderrubriek en de vrouwenpagina, maakte vertalingen en schreef korte verhalen. In 1981 publiceerde ze de succesvolle roman Tin iis (‘Gevaarlijk ijs’), over een gezin in oorlogstijd. Al in haar tienerjaren schreef ze gedichten in de losse stijl die haar latere poëzie typeert. Haar poëziedebuut, Oranje paraplu, verscheen in 1962. Vier poëziebundels volgden. In 1986 werd haar poëzie bekroond met de Gysbert Japicxpriis en in 2001 verscheen het verzameld dichtwerk Bitterswiet. De titel was ontleend aan haar bekendste gedicht, dat in datzelfde jaar apart verscheen met vertalingen in 83 talen.

Albertina Soepboer

Albertina Soepboer

Albertina Soepboer (1969) publiceerde na haar debuut Gearslach (‘Wantij’, 1995) tien dichtbundels, zowel in het Fries als in het Nederlands. In haar poëzie is meertaligheid een belangrijk thema. Een ander belangrijk thema is het landschap. Het wad komt vaak terug in haar poëzie, maar ook haar passie voor reizen speelt een rol. Haar voorlaatste Friese bundel De fjoerbidders (‘De vuurbidders’, 2003) is een hecht gecomponeerde cyclus over liefde en bedrog. Door citaten, motto’s en verwijzingen is veel poëzie van Soepboer sterk verbonden met de werelden van film, popmuziek en literatuur. Zij is regelmatig te horen op festivals als Poetry International.

Naast poëzie schrijft Soepboer toneelteksten en proza. In 2008 verscheen haar verhalenbundel Reistiid, lyrisch proza dat zich afspeelt in andere landen of andere tijden. Website www.albertinasoepboer.nl.